سیا ابران اثر استاد پور رضا به قلم مرتضی کریمی

سیا ابرانای ، باد و بورانای ، ستاره دنه ای آسمان

ترسم ورگ دکه می کولامانای ، وای می بوزانای ، می گوسندان

کی تموم بونه ای زمستانای ، باد و بورانای ، ورف و طوفان

آفتاب وتابه سبز چاکانای ، کوه و کامانای ، دشت و دامان

سورخه گول در بیه در بهارانای ، مع مع بزنن می وراکان

در کمین درن وشنه ورگانای ، ترسم آخر ببم بی مزد چوپان

می بوزاکانای ، می گوسندانای ، می وراکان

خودا می کولامه شب بگیته ، جور کلهتانه ورف دگیته ، بوز گالشه دل غم بگیته

می دیل تور آبو ای خودا جان ، کی خانه بشون ای زمستان ، آتش وگیره جان ورگان

خودا تو بدار می بوزاکانای ، می گوسندانای ، می وراکان

شاعر : مرتضی کریمی



خواننده : فریدون پوررضا

گرد آوری و تنظیم : حسین حمیدی

از اینجا گوش دهید



ترجمه شعر به فارسی :

ابرهای سیاه

باد و بوران است ، ستاره ای در آسمان نیست

بیم آن دارم که گرگ به آغلم راه یابد ، وای بر بزها و گوسفندان من

کی خواهد رفت این زمستان ، باد و طوفان ، برف و بوران

تا آفتاب بتابد بر دشتهای سبز ، بر دشت و جنگل و کوه و کوهستان

گلهای سرخ در بهاران سر در بیاورند ، بره های من بع بع کنند

گرگهای گرسنه در کمین هستند ، می ترسم آخرش چوپان بی مزد شوم

آه ! بزهای من ، گوسفندان من ، بره های من

خدا جان آغلم را شب گرفته ، کوه های بالادست در برف است و قلب چوپان را غم گرفته است

دلم دیوانه شده ، ای خدا جان کی قرار است این زمستان برود و آتش به جان گرگها بیفتد

خدایا تو نگهدار بزها و گوسفندها و بره های مرا

میم برای من. ت برای تو...